नवीन लेख ..

Latest

उषा मडवी

आपल्या देशासाठी एवढे सैनिक जीव देतात.आपल्या देशासाठी एवढे सैनिक जीव देतात. मग आपल्या जंगलासाठी आपला जीव गेला तर काय फरक पडतो? हे विचार आहेत गोंदियामधल्या उषा मडावी यांचे. जंगलं देशाचा श्वास असतात. आणि आदिवासी जंगलांचे प्राण असतात. इंग्रजांनी आदिवासींचा जंगलावरचा हक्क...
उषा मडवी
आपल्या देशासाठी एवढे सैनिक जीव देतात.आपल्या देशासाठी एवढे सैनिक जीव देतात. मग आपल्या जंगलासाठी आपला जीव गेला तर काय फरक पडतो? हे विचार आहेत गोंदियामधल्या उषा मडावी यांचे. जंगलं देशाचा श्वास असतात....

प्रिय रसिक प्रेक्षक,

प्रिय रसिक प्रेक्षक,गेल्या काही दिवसात पुन्हा तुम्हाला चित्रपटगृहात बघून खूप आनंद होतोय. तुम्हाला माहित नाही गेला एक वर्षाहून जास्त काळ मी तुम्हाला बघण्यासाठी किती वेडा झालो होतो. मी एक सतत हाउसफुलचे बोर्ड मिरवायची सवय लागलेलं चित्रपटगृह.कुणाच्या भाषेत talkies,...
प्रिय रसिक प्रेक्षक,
प्रिय रसिक प्रेक्षक,गेल्या काही दिवसात पुन्हा तुम्हाला चित्रपटगृहात बघून खूप आनंद होतोय. तुम्हाला माहित नाही गेला एक वर्षाहून जास्त काळ मी तुम्हाला बघण्यासाठी किती वेडा झालो होतो. मी एक सतत...

एका बैलाची गोष्ट!

गाय आणि बैलामध्ये एवढा भेदभाव का आहे हेच कळत नाहीगाय आणि बैलामध्ये एवढा भेदभाव का आहे हेच कळत नाही. गाईचा विषय आला की लोक एकमेकांच्या जीवावर उठतात. गोमाता म्हणून अरेरावी करतात. एका फोटोत मी एक हौद बघितला होता. त्यावर लिहिलं होतं या हौदातलं पाणी गाईसाठी आहे. इतर...
एका बैलाची गोष्ट!
गाय आणि बैलामध्ये एवढा भेदभाव का आहे हेच कळत नाहीगाय आणि बैलामध्ये एवढा भेदभाव का आहे हेच कळत नाही. गाईचा विषय आला की लोक एकमेकांच्या जीवावर उठतात. गोमाता म्हणून अरेरावी करतात. एका फोटोत मी एक हौद...

गुलजार एक नज्म…

गुलजारगुलजार जिंदगी मे कई ऐसे दौर होते हैंजब हम किसीकी नही सुनते...बचपन मे मां बापकी नही सुनते..कॉलेज मे टीचरकी नही सुनते..शादी के बाद बिवीकी  नही सुनते..अब बच्चे भी टोकेंगे कभीऔर हम उनकी भी नही सुनेंगे..लेकीन जिंदगी मे ऐसा कोई दौर नही गुजराजब उस शायर को नही सुना.सफेद...
गुलजार एक नज्म…
गुलजारगुलजार जिंदगी मे कई ऐसे दौर होते हैंजब हम किसीकी नही सुनते...बचपन मे मां बापकी नही सुनते..कॉलेज मे टीचरकी नही सुनते..शादी के बाद बिवीकी  नही सुनते..अब बच्चे भी टोकेंगे कभीऔर हम उनकी भी नही...

पुस्तके सवलतीच्या दरामध्ये!

सावलीचं महत्व कळलं की ऊंचीचं कौतुक वाटत नाही.

नव्हतं गं सोपं सावित्री होणं
बाईच्या जन्माचं केलं तू सोनं

Facebook Posts

2 weeks ago

Arvind Jagtap
View on Facebook

4 weeks ago

Arvind Jagtap
माझ्या वडिलांच्या बीजतुलेबद्दल मित्राने लिहिलंय…एक सुंदर सन्मान सोहळा तीन दिवसापुर्वी म्हणजे 20 डिसेंबर रोजी बघायला मिळाला . निमीत्त होतं अरवींद सरांच्या वडलांचा म्हणजे अन्नांचा वाढदिवस . अनेक लेखक पानं , फुलं , फळं , हिरवाई अश्या विषयांवर लिखाण करतांना दिसतात . पण “ एका कवीने कवीताच लिहीली नाही , कागद झाडाचा बनतो हे कळल्यावर .” असं सुचलेला माणूस आपल्या वडलांच्या 71 व्या वाढदिवशी काय करतो ? तर तो सह्याद्री देवराईच्या सगळ्या टीमच्या मदतीने महाराष्ट्राच्या विवीध जिल्ह्यातुन , कडे-कपारीतुन , डोंगर-दर्‍यातुन आपल्या वडलांच्या वजनाईतक्या 71 जातींच्या झाडाच्या बिया जमा करतो . भल्या सकाळी झाडावर प्रेम असलेली माणसं तिथे जमा होतात . सयाजी शिंदे , मकरंद अनासपुरे सारखे सुपरस्टार सुद्धा सामान्यात मिसळून भजनावर ठेका धरतात . खरा सुपरस्टार , सेलेब्रेटी , सत्कारमुर्ती झाडच असतात अशी हिरवी जाणीव त्या दिग्गजांना आहे हे दिसुन येतं . एका पारड्यात आन्ना तर दुसर्‍या पारड्यात 71 जातीच्या झाडांच्या बीया . असं म्हणतात एक-एक बी हजार-हजार किलोचं झाडं आपल्या पोटात लपवून ठेवतं . मग आन्नांचं वजन किती ? कार्यक्रमात हजेरी लावणारा प्रत्येक माणूस झाडासाठी जमला होता . निसर्गासाठी जमलेली माणसं खरच ताजी दिसतात . आपण ह्या मातीचं देणं लागतो ह्या एका भावनेनं सगळी गर्दी झालेली . “ आपण उभा केलेली माणसं दगा देऊ शकतात पण आपण उभा केलेली झाडं कधीच दगा देत नाहीत . उलट आपेक्षेपेक्षा जास्तच भरतात ते आपले झोळी .” ह्या वाक्याने सोहळा सुरु होतो . कार्यक्रमाला जितकी माणसं उपस्थीत असतात तितकीच झाडं देखील उपस्थीत असतात . कसलाही कर्ण-कर्कश आवाज नाही , मोठ-मोठे स्पिकर नाही . ईथे वाजतात फक्त झाडाची पानं . तिथे आणलेल्या बिया देत नाहीत कसलंही अश्वासन . त्या देतात आपला विश्वास आपल्यालाच परत . मातीतुनच उगवता येतं , शुन्यातुनच उभा राहतो जन्म , जमीनीत पाय असले घट्ट की आपोआप लागतात अभाळाला हात . अश्या कैक गोष्टी शिकवतं झाड . माणसं पुरुन उरतात , झाड पुरुन उगवतं . दोन्ही पारड्यात बसलेली बळकट झाडं बघत असतात आपल्या लेकराचं कौतुक . माणूसकीचं गणित करायला गेलं तर त्या दिवशी आन्नांचं वजन कैक लाख किलो भरलं असेल . - सुमीत तौर. ... See MoreSee Less
View on Facebook
k

ओळख

Arvind Jagtap was born on 20th September 1977. He is a poet, lyricist and scriptwriter well-known for his exploits in Marathi Cinema, the Art and Literature circuit and Television Industry. He is also a voracious reader who has developed his own heart-touching and candid writing style which incorporates colors of foolery, comedy, humor, political satire and pragmatism.

Arvind has penned thought-provoking articles on important issues such as farmers suicides, draught, life in rural Maharashtra, pseudo progress, urbanization and its social & ecological impact, to name a few.

Arvind jagtap